مولانا

در زدم گفت کیست . گفتمش ایدوست دوست

گفت در آن دوست چیست ؟ گفتمش ایدوست دوست

گفت اگر دوستی ! از چه در این پوستی ؟

دوست که در پوست نیست ! گفتمش ایدوست دوست

گفت در آن آب و گل. دیده ام از دور دل

او به چه امید زیست ؟ گفتمش ایدوست دوست

گفتمش اینهم دمیست ؟ گفت عجب عالمیست

ساقی بزم تو کیست ؟ گفتمش ایدوست دوست

در چو برویم گشود جمله بود نبود

دیدم و دیدم یکیست . گفتمش ایدوست دوست

خوشبختی به كسانی روی می آورد كه برای خوشبخت كردن دیگران می كوشند.

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم

آوخ ... کزین حصار دل آزار خسته ام
بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام
از او که گفت یار تو هستم ولی نبود

از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام
تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
از حال من مپرس که بسیار خسته ام

لبریزم
ار حرفهایی که فقط گفته می شوند تا شاید باری از دل بردارند.حرفهایی که دیگران رو دل تنگ می کنه و دلم رو خالی
دلگیرم
از خودم و دلگیر از تو از یک نواختی این به ظاهر زندگی از روزهای نویی که اومدن و اومدنشون هیچ انگیزه ای برای زیستن برایم عیدی نیاورد

بگزار تهی شوم از این همه دلگیری از اسمان ابری بهاری با من بگو یا از رفتن زمستان بگو ار ستاره ها از ماه فرقی نمی کنه فقط با من حرف بزن
دلنوشته هام بهانه ای بیش نبود....فقط باورم کن که دلتنگم

asragoli.blogfa.com

 دوست داشتید به این ادرس هم سری بزنید تازه امدهhttp://asra.rozblog.com/

آه که آن صدر سرا می​ندهد بار مرانغزی و خوبی و فرش آتش تیز نظرشگفت مرا مهر تو کو رنگ تو کو فر تو کوغرقه جوی کرمم بنده آن صبحدممهر که به جوبار بود جامه بر او بار بودملکت و اسباب کز این ماه رخان شکریندستگه و پیشه تو را دانش و اندیشه تو رانیست کند هست کند بی​دل و بی​دست کندای دل قلاش مکن فتنه و پرخاش مکنگر شکند پند مرا زفت کند بند مرابیش مزن دم ز دوی دو دو مگو چون ثنوی

می​نکند محرم جان محرم اسرار مراپرسش همچون شکرش کرد گرفتار مرارنگ کجا ماند و بو ساعت دیدار مراکان گل خوش بوی کشد جانب گلزار مراچند زیانست و گران خرقه و دستار مراهست به معنی چو بود یار وفادار مراشیر تو را بیشه تو را آهوی تاتار مراباده دهد مست کند ساقی خمار مراشهره مکن فاش مکن بر سر بازار مرابر طمع ساختن یار خریدار مرااصل سبب را بطلب بس شد از آثار مرا

.

.

یادت میاد یا نه اما من فراموش نمیکنم درست ۶ سال پیش مثل امروز مامان بابات اومدن خونه ما تو مشهد بودی که بهت زنگ زدن.

یادش بخیر

خوشحالم از اینکه تو رو دارم با تمام وجود خوشحالم و به داشتنت افتخار می کنم

ولی خیلی نامردی هیچ وقت برام گل نگرفتی